ZAGAN 50 KM BERITH 10 KM
Ejże! Co tu się dzieje?
Pan En nie żyje.
Rozkładają się wszystkie grzyby wyczarowane przez niego.
Dzięki temu cały świat już wie, że pan En umarł.
POCZĄTEK
SZOK I ANARCHIA
Ponoć, gdy straciłem przytomność, w rezydencji zapanował chaos,
Shin i Noi zauważyli, że coś nie gra, ale wrócili,
gdy było już za późno.
Sprawca uciekł kanałem wentylacyjnym
i zabrał ze sobą głowę pana Ena.
Shin podążył śladami krwi,
ale one urwały się nagle w rezydencji.
Sprawca wciąż nie został pochwycony.
Ebisu szukała Munii z przekąskami w ręku.
No właśnie.
Munia też zniknęła.
Jak i Chota.
Nikaido zresztą też.
Ebisu śmiała się jak zawsze,
ale z jakiegoś względu wydawała się samotna.
Shin i inni kilkakrotnie mnie pytali
o bezgłowego człowieka i o sprawcę, który chciał wziąć głowę Ena.
Ale nieważne, jak usilnie próbowałem,
mrok tego szybu
był zbyt zatrważający.
Nie chcę tego pamiętać.
Wystarczył moment i wszystko się rozpadło.
Jego śmierć różnorako wpłynęła na każdy region.
POWSZECHNY CHAOS
Magiczny Świat, rządzony przez potężną moc Ena,
stracił swego przywódcę. Anarchia zapewne się rozpleni...
To Noi, prawda? Wejdź.
Dzięki, senpai. Masz chwilę?
MORDERSTWO PANA ENA DEMASKOWANIE ZABÓJCY
Senpai, nie cierpiałam Ena.
Odkąd byłam dzieckiem, czarował wyłącznie na własny użytek.
Był aroganckim grzybim bęcwałem.
Nie smuci mnie więc jego śmierć.
Martwi mnie jednak, że w rezydencji funkcjonuje bezhołowie.
Nikt nie gotuje, nie sprząta ani nie pracuje.
I coraz mniej osób szuka krzyżokich.
Wszyscy się wystraszyli i zwiali.
Ludzie bali się pana Ena, ale też zawdzięczali mu to,
że ten świat był dość przyzwoity.
To szef krzyżokich zabił Ena, prawda?
To prawie pewne.
Fizyczny dyskomfort Fujity przypominał ten,
który mnie spotkał podczas walki z nim sześć lat temu.
Znajdźmy go, odzyskajmy głowę Ena i przywróćmy do życia.
Zniknęła Munia, a jest niezbędna w tym planie.
Wciąż nie odnaleziono zwłok Munii, Choty czy Nikaido, prawda?
Wszyscy mogą nadal żyć.
I co teraz zamierzasz, senpai?
Ja? Dalej wykonuję swoją pracę sprzątacza.
Znajdę gościa i zabiję.
Strasznie mnie to jara.
Właśnie!
To nasza praca!
Całkiem zapomniałam.
Zmęczyło mnie myślenie o duperelach.
- Zdrzemnę się tutaj. - Idź do siebie!
Przepraszam.
Ojej! Przeszkadzam?
- Nie, to nie tak! - Hejka.
- Tu Indyk. - Dawno się nie widzieliśmy.
Nikaido.
Nikaido!
Starszy brat Kawajiri.
Kajman.
Ej, Kajmanie.
Pomyliłaś faceta. Jestem Aikawa.
Jestem czarownikiem tak jak ty.
Przestań! Porzuciłam czary.
Przez tę moc Yakumo i ja...
Nikaido, pofarciło mi się. Wiesz dlaczego?
Yakumo!
Gdybym tylko nie użyła magii...
CZARNA SKRZYNKA
Co to za miejsce?
Trafiłam tu przez to kwadratowe coś?
Nie wiem, co robi którykolwiek przycisk.
Bezużyteczne coś!
Co to za miejsce?
Ta rzeka...
Wujek i ciocia.
Wujku! Ciociu!
Kogo nazywasz „ciocią”? Nie jestem aż taka stara.
Czyje to dziecko?
Jestem Nikaido, wujku.
Nie znam cię.
Po prostu sobie spacerowaliśmy.
Wujek i ciocia są dziś jacyś inni.
Czyżby to była przeszłość?
Czyżby to była moja magia?
Braciszku Kawajiri,
użyłam kwadratowego pudełka i wylądowałam w przeszłości.
Poznałam wujka i ciocię, kiedy byli młodzi.
Magia, która włada czasem, to tylko legenda. Nie istnieje.
Nie kłam, Nikaido.
Nie kłamię!
Chwila.
Gdzie jest Yakumo?
Yakumo?
Jaka Yakumo?
Dlaczego wszyscy udają, że nie znają Yakumo?
Jakby nigdy nie istniała.
Kiedy byłam niemowlęciem, spływałam tą rzeką.
Wujek i ciocia akurat przechodzili i mnie wyciągnęli.
Chwila nieuwagi, a pewnie bym tam została...
Yakumo!
TU SPOCZYWA ANONIMOWA DUSZA
Nikaido!
Braciszek Kawajiri.
To miasto położone około 200 kilometrów na południe od rezydencji Ena.
Kiedy byłaś nieprzytomna,
kupiłem dym uzdrawiający, aby zagoić nasze rany.
Dzięki, Asu.
Moje ręce i nogi są jak nowe.
Momencik. Ale dlaczego dym uzdrawiający zadziałał?
I przestały mi rosnąć grzyby?
Został zabity?
Nie gadaj. Jak to mogło przytrafić się Enowi?
Mógł to zrobić Kajman?
Kto to wie?
Słyszałem tylko pogłoskę, że to sprawka krzyżokich.
Krzyżokich?
Nie wiem, czy to Kajman, czy Aikawa,
ale licz na mnie, jeśli chcesz go znaleźć.
Dzięki, Asu.
Na marginesie, kiedy miałaś koszmary,
mówiłaś: „Braciszku Kawajiri”.
Chyba nigdy ci nie podawałem swojego imienia.
Twierdziłaś też, że cię uratowałem dawno temu.
Może to ma jakiś związek z twoją magią?
Pamiętasz, jak się poznaliśmy?
Właśnie miał się zacząć ostatni etap mojego egzaminu na czarta.
Ostatnie dni zbiegły się z Festynem Sinej Nocy.
Ścigali mnie ludzie, którzy chcieli zostać moimi partnerami.
Nie mogłem używać magii, dopóki egzamin się nie skończy,
więc byłem cały w nerwach.
Wtedy cię poznałem.
Z jakiegoś powodu nie opuszczałaś mnie ani na krok.
A tego dnia...
I co zrobisz?
Użyjesz czarów?
Porzucisz egzamin na czarta i wybierzesz partnera?
Gdybym musiał zawrzeć z wami kontrakt...
Uciekaj stamtąd!
Nie pozwolę ci odejść!
Uratowałaś mnie i dzięki temu mogłem zostać czartem.
Chciałem ci podziękować, kiedy mnie przyjęto,
ale już zaczęłaś myśleć o zamieszkaniu w Dziurze.
Dzięki diabelskim mocom pojąłem, że twoja magia była związana z czasem.
Odmawiałaś użycia magii,
bo przez nią straciłaś coś cennego.
Ale nie jesteś już dzieckiem.
Użyj magii, Nikaido.
Użyj magii, aby odzyskać to, co straciłaś.
Nie mogę, Asu.
Moja magia jest naprawdę niebezpieczna.
Przeze mnie znów cię przemieniono w czarownika.
To dzięki tobie w ogóle nim zostałem.
Dla ciebie mogę porzucić życie czarta.
Asu...
Użyję magii, aby odzyskać to, co straciłam.
Dzięki śmierci tego Ena
ochrona wokół rezydencji się przerzedziła.
Wciąż nie znaleźliśmy pokoju do wzywania czartów, ale...
O co chodzi?
Dobry wieczór, Hayesie.
Haru? Przemieniłaś się znów w czarownicę?
Zaskoczony, prawda?
Wielki sukces.
Co masz na myśli?
Chciałam ci zrobić niespodziankę.
Obie jesteśmy prawdziwe.
Ale jeśli zostanę tak za długo, grozi mi to śmiercią.
Niedobrze.
Czuję się dużo swobodniej pod tą postacią.
Czarty są niesamowite.
Wiadomo. Jesteśmy niezniszczalni.
Szczerze pragnę dokonać twojej sekcji.
Już dawno nie miałam okazji posłuchać tych twoich bzdur.
Aby uczcić nasze spotkanie po latach, zaśpiewam ci piosenkę.
Małe, nieistotne stworzenia, tym są ludzie
Pożeram ich z głodu, ale smakują marnie
Żałośni są, gdy się boją Żyją co najwyżej 90 lat
To zbyt zabawne
To piosenka o ludziach.
Mam takie hobby: śpiewam o tym, co czuję.
Szukałem cię,
bo chciałem cię prosić o pomoc.
Pójdziesz ze mną?
Nie bądź taki hop-siup.
Nie za późno jeszcze, aby pokazać ci moją specjalną sztuczkę.
Trochę się zmieniłaś.
Tym razem wykonamy lalkę
za pomocą najszybszej metody pieczenia.
Nigdy nie sądziłem, że będę tak robić lalkę pana Ena.
Ufam, że to pomoże nam złapać osobę, która go zabiła.
Zostaw to nam.
Tylko stwórz porządną lalkę.
Najpierw kroimy specjalny ser,, warzywa i salami.
Następnie
kładziemy to idealnie sfermentowane ciasto,
delikatnie prószymy mąką i formujemy koło.
Potem rozciągamy i wyrównujemy.
Następnie smarujemy ciasto sosem pomidorowym,
nakładamy dodatki i posypujemy sproszkowanym serem.
Na koniec do oliwy dodaję dym,
w którym wyobraziłem sobie Ena,
po czym polewam nią ciasto
i wkładam do piekarnika.
Teraz wystarczy poczekać, aż się upiecze.
Jeśli podążymy za lalką,
czeka nas znów walka z krzyżokimi.
Oby szybko się upiekło.
Nie pamiętasz już, jak nas załatwili w Lesie Hydra?
Pamiętam.
Celują tak, aby uniemożliwić produkcję dymu.
Czyli rozumiesz.
Na podstawie położenia rurek dymnych
pan Kasukabe zapisał możliwe cele ataku.
Tamten szczyl?
Niedługo się upiecze.
Wytnijmy go z ciasta.
Dupa!
Gotowe.
Lalka powinna teraz udać się do zwłok.
Ale ciało pana Ena od szyi w dół jest w kostnicy.
Nie pójdzie przypadkiem tam?
Proszę się nie martwić.
Lalka namierza guza w głowie.
Już wyruszył.
Chodźmy za nim.
Panie En.
Ufam, że znów spotkamy pana prawdziwe ciało.
To naprawdę lalka.
Wygląda jak En, ale jest pełna wad i zawodna.
Tak. Nie wyhoduje grzybów i nie ma Munii.
Traci czas i krąży po willi.
- Wszyscy tu są! - Fujito!
Pan En!
Nie, to lalka!
Kurczę blade.
- Senpai, lalka zniknęła! - Co?
Lalka pana Ena potrafi latać na miotle?
Senpai!
Niech pan zaczeka na nas!
W tym tempie go zgubimy!
Dlaczego tamta miotła ma dymny dopalacz?
Ścigaj do dalej, spróbuję go wyprzedzić na dachu.
Jasne!
Cholera! Szybki skurczybyk!
Powinno pomóc. A masz!
Dobra robota, Noi.
PALIWO
Super! Zwalnia.
Kurde.
Zaskoczyły mnie doniesienia o śmierci Ena.
Ale czy to na pewno sprawka szefa?
A kto inny zabrałby mu głowę? To musiał być szef!
W razie najgorszego wciąż mamy dużo uzdrawiającego dymu.
Spodziewałem się najgorszego po tym, jak Dokuga wybił ludzi z Shaitan,
ale przynajmniej nie trzeba się lękać Ena.
Świetne wyczucie czasu.
No i teraz szef wróci...
Dokugo, jesteś pewien, że wiesz, gdzie znaleźć szefa?
Być może.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE...
- Szefie? - Co?
Wydzwaniałem do szefa.
Gdzie pan był?
To pan, szefie? To ja, Ushishimada!
To szef naprawdę zabił Ena?
Szef odebrał? Co on mówi?
Dzięki niebiosom! Szef żyje.
KONIEC ROZMOWY
Rozłączył się.
Czy to naprawdę był szef?
Co o tym sądzisz? Dokugo.
- Dokugo! - Ojej.
Pospieszmy się.
Głowa pana Ena naprawdę jest w tej ruderze?
Szef krzyżokich pewnie też.
W końcu odegram się na draniu.
Dobra!
Coś nie tak, senpai?
Ostatnio mam nieodparte wrażenie, że ktoś mnie obserwuje.
Spokojnie, nie przejmuj się tym.
To tutaj. Bodajże w tamtym pomieszczeniu.
Czy to szef?
Tutaj?
Szef jest w środku!
Ktoś tam jest. To pewne.
Co robimy? Spróbujmy otworzyć. Dobra?
Nie, zadzwońmy interkomem.
No, no...
I co my tu mamy!
Znaleźliśmy drani!
Sprzątacze z rodziny Ena!
KONIEC
Co zdradziła ósma klątwa?
To szalone, ile rzeczy stworzyły czary Ena.
Haru uwielbia śpiewać. Asu troszczy się o Nikaido.
Czego dowiemy się z dziewiątej, wciąż jest owiane tajemnicą.
Oto Dorohedoro.